Ο PPWR και οι Μικρές Επιχειρήσεις: Τι Διευκρινίζει ο Νέος Οδηγός της Επιτροπής

Στις 19 Οκτωβρίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε σύντομο οδηγό για τις μικρές επιχειρήσεις σχετικά με τον Κανονισμό για τις Συσκευασίες και τα Απόβλητα Συσκευασιών (PPWR). Ο PPWR εφαρμόζεται από τις 12 Αυγούστου 2026, όμως οι περισσότερες απαιτήσεις του θα τεθούν σε ισχύ σταδιακά τα επόμενα χρόνια. Ο οδηγός εξηγεί ποιες υποχρεώσεις ισχύουν σήμερα για τις μικρότερες εταιρείες, πώς μια επιχείρηση καταλαβαίνει αν είναι κατασκευαστής, εισαγωγέας ή παραγωγός και ποιες εξαιρέσεις προβλέπονται για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.

 

Τι Ισχύει Ήδη

Ο οδηγός αποτελεί μια χρήσιμη υπενθύμιση ότι, προς το παρόν, οι επιχειρήσεις που εμπίπτουν στις κατηγορίες των κατασκευαστών, εισαγωγέων ή παραγωγών οφείλουν να συμμορφώνονται μόνο με ένα περιορισμένο σύνολο κανόνων.

1. Δήλωση Συμμόρφωσης (Declaration of Compliance): Οι κατασκευαστές και οι εισαγωγείς πρέπει να συντάσσουν δήλωση συμμόρφωσης για τις συσκευασίες τους. Προς το παρόν, η δήλωση καλύπτει μόνο τις ουσίες που προκαλούν ανησυχία του Άρθρου 5 του PPWR, τα όρια για μόλυβδο, κάδμιο, υδράργυρο και εξασθενές χρώμιο, καθώς και τα όρια για τα PFAS στις συσκευασίες τροφίμων. Δεδομένου ότι τα όρια για τα βαρέα μέταλλα ίσχυαν ήδη βάσει της προηγούμενης Οδηγίας για τις Συσκευασίες και τα Απορρίματα Συσκευασίας, η Επιτροπή θεωρεί τον περιορισμό των PFAS ως τη βασική νέα απαίτηση. Σε περιπτώσεις όπου μια επιχείρηση θεωρείται νομικά ο κατασκευαστής αλλά δεν παράγει η ίδια τη συσκευασία, το άρθρο 16 του PPWR υποχρεώνει τον προμηθευτή που την παράγει να παρέχει τα στοιχεία και την τεχνική τεκμηρίωση που χρειάζονται για τη σύνταξη της δήλωσης.

2. Σήμανση Ιχνηλασιμότητας: Οι συσκευασίες πρέπει να φέρουν αριθμό τύπου, παρτίδας, σειράς ή κάποιο άλλο αναγνωριστικό, συνοδευόμενο από τα στοιχεία επικοινωνίας του κατασκευαστή, ώστε να συνδέονται με τον κατασκευαστή και τη δήλωση συμμόρφωσης. Ο οδηγός διευκρινίζει ότι οι συσκευασίες που έχουν ήδη παραχθεί χωρίς την εν λόγω σήμανση δεν χρειάζεται να συσκευαστούν ξανά ή να καταστραφούν. Οι πληροφορίες μπορούν να παρέχονται μέσω συνοδευτικών εγγράφων (π.χ. τιμολογίων) ή με ψηφιακά μέσα, υπό την προϋπόθεση ότι η σύνδεση με τον κατασκευαστή και τη δήλωση συμμόρφωσης παραμένει σαφής.

3. Εξουσιοδοτημένος Αντιπρόσωπος: Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι παραγωγοί υποχρεούνται να ορίζουν εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο για τη Διευρυμένη Ευθύνη Παραγωγού (EPR). Ο οδηγός σημειώνει ότι η Επιτροπή έχει προτείνει την αναστολή αυτής της απαίτησης και ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, μετά και από το αίτημα των ΜμΕ για αναστολή της υποχρέωσης ορισμού εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου, που καλύφθηκε σε παλαιότερο άρθρο. Μία μέρα μετά τη δημοσίευση του οδηγού, στις 20 Οκτωβρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ του περιορισμού της αναστολής εφαρμογής, ώστε αυτή να αφορά μόνο τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις που εδρεύουν στην ΕΕ έως το 2035. Στις 21 Οκτωβρίου το Συμβούλιο κατέληξε στη δική του εκδοχή της αναστολής, προτείνοντας μια εξαίρεση για τους παραγωγούς που διαθέτουν λιγότερο από 1 τόνο συσκευασιών ετησίως σε άλλο κράτος μέλος, έως το 2032. Μέχρι να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των δύο θεσμικών οργάνων, η απαίτηση εξακολουθεί να ισχύει.

 

Κατασκευαστής, Εισαγωγέας ή Παραγωγός;

Ο οδηγός επανεξετάζει επίσης τους τρεις ρόλους που ορίζονται στον PPWR, καθώς ο κάθε ένας συνεπάγεται διαφορετικές υποχρεώσεις.

• Κατασκευαστής: Όπως αναλύθηκε και στο άρθρο μας για τις συσκευασίες ιδιωτικής ετικέτας, η επιχείρηση της οποίας το όνομα ή το εμπορικό σήμα αναγράφεται στη συσκευασία θεωρείται ο κατασκευαστής της, ανεξάρτητα από το ποιος πραγματικά παρήγαγε τη συσκευασία. Ο οδηγός παρέχει δύο χρήσιμες διευκρινίσεις: η επικόλληση λογότυπου σε μια γενική (generic) συσκευασία αρκεί για να καταστήσει μια εταιρεία «κατασκευαστή», ενώ η προσθήκη ετικέτας που προορίζεται αποκλειστικά για τη μεταφορά ή αποστολή δεν αρκεί. Επιπλέον, όταν μια επιχείρηση χρησιμοποιεί απλές συσκευασίες μεταφοράς από έναν προμηθευτή, όπως κιβώτια ή παλέτες που δεν φέρουν το εμπορικό σήμα της επιχείρησης, ο ρόλος του κατασκευαστή παραμένει στον εν λόγω προμηθευτή.

• Εισαγωγέας: Αναφέρεται στην επιχείρηση που διαθέτει στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης συσκευασίες ή συσκευασμένα προϊόντα από χώρες εκτός ΕΕ. Οι υποχρεώσεις του είναι ίδιες με εκείνες του κατασκευαστή.

• Παραγωγός: Μια επιχείρηση θεωρείται παραγωγός όταν διαθέτει για πρώτη φορά συσκευασίες ή συσκευασμένα προϊόντα στο κράτος μέλος όπου εδρεύει ή όταν πωλεί απευθείας σε καταναλωτές άλλου κράτους μέλους. Οι δύο αυτοί ρόλοι εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για τη συμμόρφωση της συσκευασίας με τον PPWR, ενώ ο παραγωγός είναι υπεύθυνος για τη χρηματοδότηση της συλλογής και της ανάκτησης των συσκευασιών στο κράτος μέλος όπου αυτές καθίστανται απόβλητα.

 

 

Εξαιρέσεις για τις Πολύ Μικρές Επιχειρήσεις

Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις, δηλαδή όσες απασχολούν λιγότερους από 10 εργαζόμενους και έχουν ετήσιο κύκλο εργασιών κάτω από 2 εκατ. ευρώ, μπορούν να επωφεληθούν από δύο εξαιρέσεις υπό προϋποθέσεις:

• Υποχρεώσεις Κατασκευαστή: Αν μια πολύ μικρή επιχείρηση πωλεί συσκευασίες με το δικό της brand name και ο προμηθευτής που τις παράγει βρίσκεται στην ΕΕ, τότε κατασκευαστής θεωρείται ο προμηθευτής. Στην περίπτωση αυτή, ο προμηθευτής συντάσσει τη δήλωση συμμόρφωσης και φροντίζει για τη σήμανση ιχνηλασιμότητας.

• Υποχρεώσεις EPR: Αν η πολύ μικρή επιχείρηση είναι και παραγωγός, εξαιρείται από τις υποχρεώσεις EPR όταν ο προμηθευτής των υλικών συσκευασίας είναι εγκατεστημένος στο ίδιο κράτος μέλος.

 

Τι Ακολουθεί

Οι περισσότερες απαιτήσεις του PPWR θα τεθούν σε εφαρμογή αργότερα, πολλές από το 2030 και μετά. Σε αυτές περιλαμβάνονται η ανακυκλωσιμότητα, το ελάχιστο ανακυκλωμένο περιεχόμενο στις πλαστικές συσκευασίες, η ελαχιστοποίηση της συσκευασίας, η σήμανση, οι απαγορεύσεις ορισμένων πλαστικών συσκευασιών μιας χρήσης, οι στόχοι επαναχρησιμοποίησης και οι υποχρεώσεις επαναπλήρωσης και επαναχρησιμοποίησης για το take-away.

Για ορισμένες από αυτές προβλέπονται ελαφρύτεροι κανόνες για τις μικρότερες εταιρείες. Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις εξαιρούνται από τους στόχους επαναχρησιμοποίησης του Άρθρου 29 και από την υποχρέωση του Άρθρου 33 να προσφέρουν επαναχρησιμοποιήσιμη συσκευασία take-away. Οι επιχειρήσεις που διαθέτουν στην αγορά λιγότερα από 1.000 kg συσκευασιών τον χρόνο θα έχουν απλούστερες υποχρεώσεις αναφοράς για την EPR.

Πολλοί από αυτούς τους κανόνες εξαρτώνται ακόμη από εκτελεστικές πράξεις και κατευθυντήριες γραμμές που ετοιμάζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο οδηγός ενθαρρύνει τις μικρές επιχειρήσεις να συμμετάσχουν στις δημόσιες διαβουλεύσεις που δημοσιεύονται στην πλατφόρμα Have Your Say, ενώ η Επιτροπή διατηρεί και ειδική σελίδα για την εφαρμογή του PPWR.

 

Συμπέρασμα

Για τις περισσότερες μικρές επιχειρήσεις, οι άμεσες υποχρεώσεις βάσει του PPWR είναι περιορισμένες: δήλωση συμμόρφωσης για βαρέα μέταλλα και ουσίες PFAS, σήμανση ιχνηλασιμότητας και – έως ότου επιτευχθεί συμφωνία για την αναστολή της –  υποχρέωση ορισμού εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου. Το πιο σημαντικό βήμα είναι να προσδιοριστεί ο σωστός ρόλος για κάθε προϊόν, αφού μια ετικέτα με το σήμα της εταιρείας αρκεί για να μετατρέψει τον αγοραστή μιας συσκευασίας σε κατασκευαστή της. Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις που συνεργάζονται με προμηθευτές στην ΕΕ μπορούν να μεταφέρουν αρκετές από τις υποχρεώσεις τους στον προμηθευτή.

Η Pack-Lab υποστηρίζει τις επιχειρήσεις με αναλύσεις βαρέων μετάλλων και PFAS για τη δήλωση συμμόρφωσης του PPWR, καθώς και με συμβουλευτικές υπηρεσίες σε νομικά θέματα, για τους ρόλους των οικονομικών φορέων και την τεχνική τεκμηρίωση. Επικοινωνήστε μαζί μας για τις συσκευασίες σας.